Warsztaty w marcu

Ponieważ na Facebook'u wszystko tak szybko pomyka i umyka, a stronka wszechpracownia.pl ciągle "się robi" i zrobić nie może, przypominam o  naszych warsztatach również tutaj na blogu :)
Na Facebook'a tez oczywiście zapraszam!!
https://www.facebook.com/pages/Wszechpracownia/250840088398310?fref=ts

Co jeszcze nas czeka w marcu? Warsztaty decoupage (a jakże!), a także malowanie kropkowe i filcowanie. !!!ZAPRASZAMY!!!
***********************************************************
Warsztaty odbywają się w kameralnych grupach, przy kawie i ciastku. Indywidualne podejście do każdego uczestnika, miła i twórcza atmosfera.
Miejsce: Wrocław, ul. Nowowiejska 38 (Dom Edyty Stein).
Obowiązkowe zapisy: wszechpracownia@wp.pl 
Cena każdego warsztaty zawiera wszystkie materiały.
NA WSZYSTKIE PONIŻSZE WARSZTATY SĄ JESZCZE MIEJSCA!!

******************************************************************************
15.03.2014 godz. 10.00-12.00 
Wszechpracownia na Zakrzowskiej 29! Warsztaty decoupage dla Mamy i Córki (lub syna). Może być też Tata :)
Zapraszam do Centrum Inicjatyw Wszelakich "Zakrzowska 29".
Podczas warsztatów będziemy ozdabiać drewniane zakładki do książki, świeczniki lub JAJKA! Tak tak :)
Koszt: 50 zł za parę rodzic+dziecko (wszystkie materiały w cenie)
Zapisy przez formularz na stronie www.Zakrzowska29.pl lub tel. 784 193 312
***********************************************************
15.03.2014 godz. 10.00-12.30, oraz 21.03.2014, godz. 17.00-19.30
Tworzenie biżuterii (i nie tylko) z filcu
Na warsztatach poznamy uroki i tajniki filcu czesankowego, który nauczymy się ujarzmiać przy pomocy specjalnych igieł, tzw. metodą filcowania „na sucho”. Na pewno nie raz zastanawialiście się, jak powstają drobne, przestrzenne filcowe wyroby. Naszą przygodę zaczniemy od uformowania ręcznie kulki filcowej, na przykładzie której zaobserwujemy,w jaki sposób zachowuje się przędza filcowa. Następnie w ramach zajęć wykonamy biżuterię filcową, np.  broszkę, kolczyki, drobiazg typu zawieszka, breloczek lub może coś innego, co podpowie Wam nieograniczona i niezgłębiona fantazja :).
 Czas trwania: 2,5 godziny
Koszt: 75 zł/osoba
Prowadzenie: Magdalena Gola

************************************************************
15.03.2014 godz.13.00-16.00, oraz 28.03.2014 godz. 17.00-20.00 UWAGA NOWOŚĆ!!
Warsztaty Sztuka Pustyni - malowanie kropkowe - dla początkujących.

Zapraszamy na warsztaty, które będą podróżą do fascynującej kultury Aborygenów poprzez tworzenie niepowtarzalnych fascynujących obrazów za pomocą stawiania różnobarwnych kropek. Podczas zajęć przeniesiemy się w magiczny świat, w którym każdy odnajdzie w sobie ukryte dotąd pokłady talentu i wyobraźni. Sztuka ta nawiązuje swoimi korzeniami do prapoczątków człowieka, łącząc świat kultury z naturą. Technika malowania kropkowego, której się nauczymy, jest bardzo prosta i nie wymaga specjalnych uzdolnień plastycznych a w rezultacie daje niesamowite efekty. Wszystko zależy od wyobraźni lub
improwizacji autorów. Ponadto te wielobarwne, charakterystyczne kompozycje, które wykonamy, posiadają właściwości terapeutyczne, tj. uspokajają, wyciszają i odprężają. Polecamy!
 Czas trwania warsztatów: 3 godziny.
Prowadzenie: Magdalena Gola
Cena: 75 zł.
Przedmioty ozdobione kropkami w wykonaniu Magdy:

 

*******************************************************
18.03.2014 godz. 17.00-19.30 Metoda transferu w decoupage - dla osób średniozaawansowanych

Zapoznamy się z różnymi technikami transferu, czyli przenoszenia wydruków (w tym zdjęć) na różne powierzchnie.
Ozdobimy 1 przedmiot drewniany przy użyciu dostępnych na warsztatach grafik i zdjęć.
Można przynieść własny wydruk (koniecznie z drukarki laserowej!), lub  przesłać do mnie e-mailem wybrane zdjęcie, które wydrukuję (po odpowiednim przygotowaniu).
Może to być np. zdjęcie bliskiej osoby - zapewniam, że przedmiot ozdobiony w ten sposób będzie wspaniałą niespodzianką!
Czas trwania: 2,5 godziny
Koszt: 80 zł/osoba

************************************************************
20.03.2014 godz. 17.00-19.30 Techniki postarzania w decoupage
Zapoznanie z wybranymi technikami postarzania, nadawania charakteru przedmiotowi: spękania, przecieranie, shabby chic, patynowanie. Samodzielne ozdobimy 1 przedmiot z zastosowaniem wybranej techniki. Koszt 80 zł/osoba.

*************************************************************
22.03.2014 godz. 10.00-13.00 Ikony decoupage z wykorzystaniem złoceń
Wykonamy własną ikonę na desce może być tez "świecki" obrazek, zastosujemy różne techniki postarzania oraz złocenia z użyciem płatków złota, farby, specjalnych past Goldfinger.
Koszt: 110 zł/osoba

*********************************************************
22.03.2014 godz.13.30-16.00 Decoupage dla początkujących - pisanki i dekoracje świąteczne.
Będziemy ozdabiać jajka (styropianowe, drewniane, płaskie, wydmuszki) oraz przeróżne zawieszki i inne elementy nawiązujące do tematyki wielkanocnej i wiosennej.
Zastosujemy technikę serwetkową, a także koronki, sznurki, rafie, konturówki, itp.
Koszt: 70 zł/osoba

**************************************************************************
29.03.2014, godz. 10.00-13.00 Ozdabiamy zegar techniką decoupage
Zegar-rzecz przydatna. A już zegar własnoręcznie ozdobiony to już w ogóle fiu, fiu...:)
Na warsztatach wykonamy zegar okrągły (średnica 30 cm) z użyciem serwetek, papieru do decoupage, patyn i past postarzających. Zastosujemy technike transferu.
Koszt: 110 zł/osoba (w cenie oczywiście zegar).

Chustecznikowy szał

Dzisiaj będzie pójście na łatwiznę i typowe chwalipięctwo bez głębszego kontekstu  i podstekstu... Mam różne tematy w zanadrzu, ale też i w rozsypce: zdjęciowo-tekstowe układanki czekają na posklejanie do kupy, niektóre się dokańczają, niektóre fotografują... A póki co, żeby "coś się działo", muszę zastosować taką właśnie prezentacyę :)

Miałam ostatnio "małe" zamówionko, między innymi na chusteczniki, które uważam za super wynalazek, i które lubię ozdabiać (jeszcze, wciąż). Podobno się podobały, co mnie cieszy. Bo jednak trochę się narobiłam. A więc zapraszam na mały przegląd... To tylko niektóre.

Może zacznę od "pudrowych" róż, serwetka dość popularna. Jednak nie przykleiłam jej po całości, a porozmieszczałam na całym pudełku, rzeźba była ;). No i dodałam cieniowanie, dzięki czemu nie są takie do bólu słodkie, tak mi się wydaje...

Dla odmiany kolorystycznej coś w deseń niebieski. Dodatki: doklejona koronka i perełki w płynie:

Zielono-żółte przetarcia i słoneczniki - powiew lata :)

A teraz coś w tonacji black and white, ostatnio mojej ulubionej:

A teraz red and white, patriotycznie :) Po raz pierwszy użyłam tasiemki, jako łączenia góry z dołem, czyli pasków i ornamentu. (Nota bene trochę się bałam tego połączenia, ale chyba nie wygląda najgorzej?)

I jeszcze taki z koronką, boki bejcowane na ciemnowiśniowo.

I jeszcze maki. Też się przy nich napociłam, tak to już jest, jak się nie chce, żeby było za prosto...

A na sam koniec zima, której nie było (przynajmniej we Wrocławiu). Może kiedyś pokażę pozostałe chustecznikowe twory. Dobranoc!

Drób na desce cz. 3 i ostatnia...

To już ostatnia część drobiowej sagi, a żeby było weselej to przedstawiam w niej koguta, od którego się wszystko zaczęło... Kogut ten (o czym pisałam w części 1) zamieszkał u znajomych w Jedlinie Zdrój w maju zeszłego roku i teraz dopiero doczekałam się zdjęć! Dzięki Ci, o Romanie! :)

Deska do krojenia stara, bardzo stara, używana wiele lat... Ile posiłków na niej przygotowano, ile chlebów pokrajano...

Pomaziana "suchym pędzlem" i białą farbą. Kogut galijski (jeden z symboli Francji) tu i ówdzie znany, ale co się namordowałam, żeby go na tej desce odpowiednio umieścić... Osobno z serwetki wyłoniony jest więc kogut, osobno napis "Le coq"( po francusku znaczy to po prostu kogut), osobno pozostałe napisy, osobno lilijka (fleur-de-lis, francuski symbol heraldyczny, występujący m.in. w herbie Paryża),  która nieodmiennie kojarzy mi się z harcerstwem... Cóż, lata w ZHP i ZHR zrobiły swoje :)

Domalowałam trochę cieni (oczywiście farbą akrylową) wokół koguta, lakier akrylowy i na koniec tasiemka góra dół, przymocowana na klej wikol... Tasiemki są od mojej mamy (dostałam od Niej cały worek koronek, tasiemek itp., pamiętają chyba jeszcze miniony ustrój)...

Dumny kogut pomiędzy kolorowymi tasiemkami, a jednak czegoś brakowało... Czerwona rafia okazała się dobrym pomysłem, tak czerwona jak koguci grzebień... I żółta jak... żółtko jaja kurzego? Czemu nie? A raczej pourqoi non? :) 

Na zdjęciach kogut w scenerii ogródka Romanów, na tle altanki i winnych pnączy (kolejny francuski akcent).

Kładące się cienie pnączy...

A tu wykadrowałam samego kogutka, co by widać było ślady noża - uważam, że fajnie się poszczególne elementy wtopiły w te pociachania:

Pozdrawiam ciepło!

Coś dla odmiany - asamblaż.

Nosiłam się z tematem już od jakiegoś czasu, gdyż w listopadzie miałam przyjemność uczestniczyć w warsztatach z tej techniki plastycznej, prowadzonych przez Kasię Morańdę klik, i tutaj klik

Przy okazji dodam, że Kasia organizuje przeróżne fajne warsztaty dla dzieci i dla dorosłych, nauczy malarstwa akrylowego, zajmuje się arteterapią i maluje świetne obrazy :) Dlatego wciągnęłam ją do współpracy i warsztaty odbyły się u mnie w pracowni.

Udział w zajęciach był miłym wytchnieniem od decoupage'u, chociaż asamblaż i dekupaż mają cechy wspólne, np. przyklejanie :)...

Cóż to jest ten asamblaż? Krótko mówiąc, jest to rodzaj trójwymiarowego kolażu, do zrobienia którego można użyć dosłownie wszystkiego...(z jęz. fr. assemblage - gromadzenie, zbieranie, zbiór).

Kawałki tkanin, stare gazety, wstążki, koronka, bibułka, druciki, koraliki, a także przedmioty codziennego użytku - mogą być stare, zapomniane, niepotrzebne... Guziki, klucze, kapsle, stary bilet tramwajowy, wisiorek lub broszka z dzieciństwa, dziecinne ubranko...Asamblaż może dać im drugie życie, pełne nowego blasku dzięki wyeksponowaniu w zaskakujący sposób...

Z Wikipedii:
Termin asamblaż został wprowadzony we wczesnych latach pięćdziesiątych XX w. przez Jeana Dubuffeta, który stworzył serię kolażów z użyciem skrzydeł motyli i nadał cyklowi nazwę assemblages d'empreintes.

Dzieło powstaje z przedmiotów, które nie są stworzone przez autora asamblażu, ale jedynie przez niego użyte, a czasem także specjalnie spreparowane, czy przystosowane (np. pomalowane, odłączone od całości, połączone z czymś innym, zniszczone). Asamblaż może mieć postać jednego obiektu powstałego z połączenia innych lub może stanowić rodzaj zbioru, kolekcji przedmiotów.  Poszczególne fragmenty w asamblażu mogą być ze sobą sklejone, związane, umieszczone w rodzaju wspólnego pojemnika, luźno położone, powieszone obok siebie itd. 

Dzięki asamblażom z fragmentów tworzone są nowe znaczenia, powstają nowe związki między znaczeniami, które niosą ze sobą składowe części.

W Polsce pionierem asamblażu był Władysław Hasior.

Bazą jest zwykle kawałek tektury, drewniana podkładka, cokolwiek płaskiego. Potrzebny będzie również klej (najlepiej 2 rodzaje: coś do przyklejania papieru i jakiś polimerowy, albo magiczny - do przedmiotów cięższego kalibru... Pistolet też się nada).
No i farby, najlepiej akrylowe.
Do oprawienia naszego dzieła przyda się passpartout, lub jakaś stylowa rama. Albo zwykła, albo przerobiona...

Dobrze jest, jak mamy jakiś temat, wiemy co chcemy zrobić. Ale nie jest to konieczne... Można popuścić wodze fantazji, poddać się chwili, pozwolić myślom odpłynąć i po prostu tworzyć...
Komponować, przyklejać, mieszać farby... Wyżywać się...Zaskakujące jest, jak wtedy nagle ręce wiedzą, co chcą  przykleić, oczy widzą kolory, ręce rozrabiają farby. Pędzel lub gąbka sama sunie po powierzchni...
Niesamowite doświadczenie! Uwielbiam decoupage, ale ta technika wymaga skupienia, precyzji, komponowania poszczególnych elementów, uważnego dobierania kolorów.

Przydają się też obcążki, czy jak to się tam nazywa :)

I piórka się przydały...

A przy asamblażu można na prawdę odetchnąć, dać się ponieść emocjom twórczym i wydobyć, co nam w duszy gra :) Baardzo, bardzo się zrelaksowałam na tych zajęciach, dziękuję, Kasiu! A, tematem (ale nieobowiązkowym) warsztaów była "Sukienka", postanowiłam zrealizować go i tak oto powstał mój pierwszy w życiu asamblaż. I mam nadzieję, że nie ostatni :)

Ostatnio znalazłam nawet ramkę i oprawiłam moje dzieło (wisi w pracowni), chociaż myślę jeszcze o pozłoceniu tej ramki...

A oto moja sukienka, grzecznie powieszona na wieszaczku, na oknie :)

W ramce. Zdjęcie fatalne...

A oto asamblaż Magdy - parasolka i deszcz...

Pani prowadząca nie obijała się i też stworzyła przemiły asamblażyk:

I jeszcze 2 wcześniejsze prace Kasi Morańdy:

"Klucz do wnętrza kobiety"

"Sukienka"

Gorąco zachęcam Was do tworzenia takich obrazków 3D!
To wspaniały relaks, a ile rzeczy można ocalić od zapomnienia, zrecyklingować...

Butelki, buteleczki, czyli parcie na szkło cz.2...

Witam w Nowym Roku! Rok nowy, ale wytwory stare :), nie zmieściły się w 2013, ale komu to przeszkadza :) Tym razem przedmiotem moich działań stały się w 100% zrecyklowane szklane opakowania:

1. butelka po nalewce - nazwy nie pomnę...(wypitej przez Ryśka)
2. butelka po soku Kubuś
3. buteleczka po syropie na kaszel
4. buteleczka po Ibumie

Już widzę, że ten post zawiera tak zwane lokowanie produktu, ale trudno się mówi...:)
Moja mania zbieractwa trwa od jakiegoś czasu, zanim coś wyrzucę patrzę na to pod kątem przydatności do zdekupażowania, lub innego artystycznego-użytkowego przetworzenia... Nie przepuściłam ostatnio nawet opakowaniu po dezodorancie w kulce :), ale o tym będzie kiedy indziej...

Wykorzystując te flaszki testowałam słynny podkład Interior Fix Fluggera i muszę przyznać, że peany na jego cześć nie są przesadzone :) Jesli chodzi o nakładanie tego preparatu, najlepiej robi się to pędzlem gąbkowym - eleganckie krycie, gładkość, nic nie spływa. Chociaż moja kochana akrylowa Śnieżka do drewna i metalu też dała radę na szkle.

Na buteleczkach tych ćwiczyłam także krakle jednoskładnikowe - do tej pory spękania były moją słabą stroną, nigdy mi to wyjść nie chciało... A w końcu stwierdziłam, że tych buteleczek mam tyle (sezon kaszlowo-gorączkowy był w pełni :)), że w końcu mi się jakieś spękanie uda...

I w temacie nakładania farby na preparat powodujący pęknięcia również pozostanę na wieki fanką gąbeczki :) Pędzel dawał brzydkie, szerokie "rowy", gąbka pozwala na subtelne dozowanie farby: w miejscu, gdzie jest cieniej, spękania wyjdą delikatniutkie. Gdzie farby więcej - grubsze. To taka moja mała odkryta samodzielnie Ameryka, nie zrobi pewnie wrażenia na kraklowych miszczach... Ale może komuś się ta wskazówka przyda...

Acha, używałam preparatu do spękań Kwick Krack. Na wierzch lakier szklący Renesans.
Dziełka te, mimo że takie ćwiczebne, cieszą moje oczy i lubię na nie patrzeć. Poza tym przywołują na myśl lato, ciepło, słońce...

I tak oto zacznę od najwyższej w tym gronie butelki po nalewce, którą dodatkowo przepasałam koronką (te ż na korku):

Teraz butelka po Kubusiu. Do podbrązowienia użyłam mojej kochanej płynnej patyny Craft Line.

A teraz te najmniejsze butelunie... Ozdobione ziołami i motylkami...;)

Na koniec zaprezentują się wszystkie cztery :)

I jeszcze z kawałkiem wrocławskiego Śródmieścia...

Zapewniam, że to jeszcze nie koniec recyklingowo-butelczanego tematu, szykuję kolejną część... :-D